Öyle liderler vardır ki okullarını hep birincilikle bitirmişlerdir. Okullarında en başarılı öğrenci larak gösterilmişlerdir. Öğrenci arkadaşları ve öğretim üyeleri kendilerine imrenmişlerdir. Mesleklerinde liderlik-yöneticilik konumuna geldikleri zaman, sorumlulukları ve yetkileri paralelinde yönetim alanları genişliğinde, zirveye doğru çıkacaklarında
astlarını/halkı yönetme ve yönlendirmede problemler karşısında üst üste başarısızlığını ortaya koyarak sergilediği başarısız yöneticilik, başarılı yöneticiliğe giden yolları kapatmış/kapanmış bulunmaktadır. Bunun tam tersi yani öğrencilik hayatlarında başarılı bir öğrencilik sergileyememiş, vasat bir öğrencilik yaşamış olup, hatta okul hayatı görmemiş, ama yöneticilik hayatlarında oldukça büyük başarılara imza atmış yöneticiler vardır. Mesleğinde öyle başarılı profesörler vardır ki bilim dünyasında söz sahibi olmuşlar, içlerindeki dürtünün problem çözmenin ülke için/adına basit olduğunu algılayarak siyasi liderliğe talip olmuşlar, ama karakterlerinde yöneticilik olmadığından yöneticiliğin uzaktan göründüğü gibi olmadığını anlayarak çok süratli bir şekilde bulundukları yerden geldikleri yere geri dönüşler yapmışlardır.